Καλώς ήλθατε, Επισκέπτης

ΘΕΜΑ: "Η βροχή από κάτω" - Οι εντυπώσεις του τύπου

Re: Εντυπώσεις του τύπου 18 έτη 3 μήνες πριν, #3364

  • Φοινίκη
  • Φοινίκη's Avatar
  • ΑΠΟΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ/Η
  • Πλατινένιος Χρήστης
  • Καταχωρήσεις: 555
  • Ληφθείσες Ευχαριστίες: 3
  • Κάρμα: 16
¸να μέρος της συνέντευξης που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή έχει μεταφραστεί (και δημοσιευτεί) και στα αγγλικά:

Πατήστε...

...εδώ


... για τους international φίλους μας. :)
(Θανάση, αυτό όμως που έλεγες για το γλωσσοφίλημα σ' το κόψανε :P )

Τώρα που το ξαναβλέπω, τελικά σου κόψανε και άλλα ωραία που είχες πει ...

Γενικά θα ήταν καλό η κοιλάδα να παρέχει και πληροφορίες σε άλλες γλώσσες. ¼πως και ένα link - ίσως κάτω από τις συνεντεύξεις - για κριτικές.<br><br>Το μήνυμα διορθώθηκε από τον/την: Φοινίκη, στις: 03/04/2006 02:28
Το καλό σου το καλό μου
Ο διαχειριστής έχει απενεργοποιήσει τη δημόσια πρόσβαση σύνταξης.

Re: Εντυπώσεις του τύπου 18 έτη 3 μήνες πριν, #3372

Από το e.go.gr και την κ. Λαιμού...


¸νας δίσκος λίγες λέξεις
Να &#8216;τος πάλι μ&#8217; ένα κοινούργιο δισκάκι απέναντί μου, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, που μοιάζει να περνάει ατέλειωτες ώρες παίζοντας, κυριολεκτικά, με ήχους και λέξεις.
Παιχνίδια τολμηρά όμως, αφού τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται, μοιάζουν με μεγάλα ηλεκτρικά τρυπάνια που ανοίγουν τρύπες σαν κυάλια στη γη και στα σώματα των ανθρώπων.
¼ποιος κοιτάξει μέσα βλέπει τις πληγές, τις θλίψεις, τα κλάματα, τις αγωνίες κι όλα τα θαύματα που συμβαίνουν τις νύχτες τις ώρες που κοιμάσαι.
Βαθιές στοές ορυχείων ανοίγει και με αυτό το δισκάκι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, μεσ&#8217; στις οποίες, ο προσεκτικός ακροατής θα διακρίνει τη σκιά του δημιουργού, την ώρα που σκύβει να πιάσει μια παραπεταμένη λέξη ή μια εικόνα περαστική στην οποία οι άλλοι συνήθως γυρίζουμε την πλάτη.
Τα μικρά και τα μεγάλα σκαλίζει πάλι ο Θανάσης, όπως μόνο ένας άνθρωπος με το χιούμορ και την ευφυία του Θανάση Παπακωνσταντίνου μπορεί μόνο να σκαλίσει. Και περιπλανιέται ανάμεσα σε όσα δε βλέπουν τα μάτια όταν ανοίγουν και σε όσα είναι αδύνατον να αποφύγουν μόλις κλείσουν.
Ποιητικός, «παράξενος», «ψαγμένος», ανήσυχος, και γουρλομάτης, ο Θανάσης, όπως πρέπει δηλαδή να είναι κάθε δημιουργός που μάχεται να περιγράψει όσα ανεξέλεγκτα ξεχειλίζουν από την ψυχή του, σκίζοντας τα νύχια του πάνω στα βράχια των λέξεων και ματώνοντας μεσ&#8217; στα νταμάρια των ήχων.
Αριστα δέκα θα βάλω σε αυτό το δισκάκι (το οποίο νομίζω ότι είναι γνήσιος απόγονος του αριστουργηματικού «Βραχού Προφήτη»), διότι πάνε δυο_τρεις μέρες τώρα που το ακούω συνέχεια κι ακόμα βρίσκω κάτω από τις σκόνες που ξεσηκώνουν τα ηχεία, αστραφτερά πολύτιμα αισθήματα που με φιλάνε στο μέτωπο.

Ποια κομμάτια πρόσεξες;
Πρόσεξα «Τα μολύβια» που είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά, όμορφα και γεμάτα εντάσεις ποιήματα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Μεγάλος ποιητής ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, το έχω ξαναπεί νομίζω αυτό αλλά σκέφτομαι να το επαναλαμβάνω συνέχεια μέχρι να το μάθεις..
Ιδού λοιπόν «Τα μολύβια» για να πάρεις μια γεύση:
«Τα κρίτρινα μολύβια των μαραγκών
Τη νύχτα δεν κοιμούνται
Σαλτάρουν απ&#8217; τον πάγκο στα βυζιά των γυναικών
Που προκαλούν απ&#8217; τα παλιά εξώφυλλα των τοίχων.
Από την καύλα τρελαμένα
Ξεχνάνε τον αρχή
Πως η βαρύτητα τα παίρνει όλα κάτω
Πέφτουν στο δάπεδο, σφαδάζουν στη σιωπή
Μες στο ξυλάλευρο αφήνονται στο κλάμα
Κι όταν γυρίσει το κλειδί
Και μπει στο μαγαζί
Πρώτα ο ήλιος κι ο άνθρωπος κατόπι
Θα σκύψει ο δεύτερος μηχανικά
Για να μαζέψει απ&#8217; το τσιμέντο τα μολύβια
Λες και σηκώνει μια τυχαία πέτρα της αυλής
Να κυνηγήσει τα σκυλιά που αρχίσανε και σέρνουν
Ανύποτπος για το αύριο
θλιμένος για το χθες
ανίδεος για τα θαύματα που γίνονται τις νύχτες»
[Πάντα ανίδεοι όλοι μας για τα θαύματα που γίνονται τις νύχτες. Και φοβισμένοι, πάντα, τι κρίμα.]
Πρόσεξα και το «Βάλια Κάλντα» διότι, μεταξύ άλλων, η ερμηνεία του Θανάση Παπακωνσταντίνου εδώ είναι από τις καλύτερές του. Και το Λόρκα πρόσεξα και το Νίκο Καρούζο.

Στιχάκια ενός μοναχικού ποιητή
«Σε ορυχεία σκοτεινά
Πετάω τα σκουπίδια
¼σα μου έφερε η ζωή
Μα όσα κι εγώ της πήγα

Εκείνα που δε λέγονται
Δε λιώνουν σε καμίνι
Που θα τα πάρει ο διάβολος
Να κάνει κομποσκοίνι

Πολλές φορές προσπάθησα
Μα αυτά τα γαμημένα
Αντί να βγουν στα χείλη μου
Σφηνώνουν στον αυχένα

Γι&#8217; αυτό άμα δείτε μάγκες μου
¸τσι πως τραγουδάω
Ρίχνω το σώμα μου μπροστά
Σα να σας προσκυνάω»
[Με τη φωνή του συνθέτη. Εξαιρετικό τραγούδι όπως και όλα όσα βρίσκονται εδώ μέσα]

Δυο τρία πράγματα που ξέρω...
Η ηλεκτρονική διεύθυνση είναι: www.lyra.gr Και
www. www.koiladatwntempwn.gr

CD το οποίο...
Θα γεμίσει την ψυχούλα σου ποίηση που την έχει ανάγκη για να συνεχίσει να ταξιδεύει προς τη σωστή κατεύθυνση. Cd Απίσης το οποίο θα σε ξαφνιάσει γιατί περιέχει ωραιότατους και ευρηματικότατους «θορύβους».

Τελικά να το αγοράσω;
Τρέχοντας, ακόμη κι αν δεν είσαι «φαν» του Θανάση, πράγμα το οποίο στη θέση σου δεν θα το πολυέλεγα..

Γεωργία Λαιμού.
Σχόλια και «ενστάσεις» δέχομαι καθημερινώς (και αργά τα βράδια) στο mail...: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.


ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ/tracks:
1. ό,τι δεν μπόρεσε
2. Βάλλια Κάλντα
3. ο σκύλος των άστρων
4. ορυχεία
5. άυπνη πόλη
6. μου &#8216;κλασες τ&#8217; αρχίδια κύριε μοίραρχε
7. sara
8. η βροχή από κάτω
9. το όνειρο της σκιάς
10. τα μολύβια
11. ο τσέλνικας
12. ο Satie στη χιμάρα
13. τώρα τέλος
14. κι άλλη άυπνη πόλη

ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ:
Θανάσης Παπακωνατσντίνου, Αριστοτέλης Παπακωνσταντίνου, Κωνσταντής Παπακωνσταντίνου, Μάρθα Φριτζήλα
ΣΥΝΘΕΤΕΣ:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΙ:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
ΠΟΙΗΣΗ:
Νίκος Καρούζος, Φ. Γκ. Λόρκα
ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Κώστας Θεοδώρου, (εγχόρδων) Νίκος Βελιώτης
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ:
αχόΣ
<br><br>Το μήνυμα διορθώθηκε από τον/την: Χρήστος Γιαλαμάς, στις: 03/04/2006 16:14
Overhead the albatros hangs motionless upon the air and deep beneath the rolling waves in labyrinths of coral caves.....
Ο διαχειριστής έχει απενεργοποιήσει τη δημόσια πρόσβαση σύνταξης.

Re: Εντυπώσεις του τύπου 18 έτη 3 μήνες πριν, #3382

¸να εξαιρετικό κομμάτι από την Αυγή του Σαββάτου...
Ευχαριστώ πολύ τη MArybrat για τις πληροφορίες και για όσα μου ξεφεύγουν.... Είναι άλλωστε περισσότερο αρμόδια από μένα...

Η μοναξιά της κορυφής...

Συντάκτης : Μαυροειδής Σταμάτης Ημ/νία καταχώρησης : 31/03/2006 16:14:08

Σε σημείωμα μας για την παρουσίαση του νέου δίσκου του Θανάση Παπακωνσταντίνου \"Η Βροχή από κάτω\" είχαμε αποτολμήσει, μετά από μιαν αποσπασματική αλλά \"πρόχειρη\" ακρόαση του, να τον θεωρήσουμε ως έναν από τους καλύτερους της χρονιάς. Τώρα, μετά από αρκετές ακόμα ακροάσεις \"κατά μόνας και καθ' ολοκληρίαν\", όπως συνιστά και ο δημιουργός, είμαστε απόλυτα σίγουροι για την πρώτη μας κρίση.
Δεν πρόκειται απλά εξαιρετικά σημαντικό αλλά για οριακό album. Στη συνέχεια επιχειρούμε να εξηγήσουμε το γιατί αλλά και το πώς.

Ακούγοντας...
Πριν απ' όλα ο Θ.Π. ακούει πάρα πολλή μουσική και αν, νομίζετε ότι είναι αυτονόητο, θα σας πληροφορήσουμε ότι κάθε άλλο παρά αποτελεί κανόνα για τους Ελληνες μουσικούς. Κατά ομολογία του ιδίου μάλιστα, τα τελευταία χρόνια προτιμά να ακούει κατά πλειοψηφία αφενός πράγματα που δεν προέρχονται από την χώρα μας και αφετέρου οργανική μουσική, instrumental δίσκους. Κρατάμε την -επιφανειακή&#8211; αντίφαση να ακούγεται αυτό από τα χείλη κάποιου που έγινε γνωστός ως τραγουδοποιός και προχωρούμε στη διαπίστωση ότι είναι ολοφάνερο πως όλες αυτές οι ακροάσεις του δεν γίνονται μόνο για λόγους αισθητικής απόλαυσης. Τόσο το προηγούμενο έργο του (\"Αγρύπνια\") όσο και το καινούργιο αποκαλύπτουν και αποδεικνύουν ότι επεξεργάζεται, φιλτράρει, αξιοποιεί δημιουργικά τα ακούσματα, εμπνέεται από αυτά, δίχως όμως ποτέ να επιτρέπει να υποκαταστήσουν το προσωπικό του όραμα. Μόνο να γίνουν μέρος του...


Σπάζοντας το φράγμα της ασφάλειας...

Για ουκ ολίγα χρόνια τώρα η μεθοδολογία της δουλειάς του Θ.Π. ήταν λίγο - πολύ δεδομένη: Ο ίδιος έγραφε τα τραγούδια και μετά ο βασικός του συνεργάτης Μπάμπης Παπαδόπουλος αναλάμβανε να τα ενορχηστρώσει και να τα διδάξει στην εκπληκτική &#8211;και προοδευτικά πολυμελή&#8211; μπάντα τους, που έκανε θαύματα τόσο στο στούντιο όσο και στη σκηνή, ενώ ο δημιουργός, έχοντας σαφέστατη επίγνωση των φωνητικών του περιορισμών, παρέδιδε τις πιο \"τραγουδιστικές\" στιγμές στην όμορφη φωνή της Μάρθας Φριντζήλα. Και αυτός ο τρόπος απέδωσε τα μέγιστα στους δύο προηγούμενους δίσκους του, ειδικά στο \"Αγρύπνια\"... Ο Π. όμως γνωρίζει πολύ καλά ότι η αυτοεπιβεβαίωση φέρνει αργά ή γρήγορα και τον εφησυχασμό και η επανάληψη είναι ο χειρότερος εχθρός της δημιουργικής εξέλιξης. Ετσι η μπάντα δεν υφίσταται πλέον, τουλάχιστον ως σύνολο, ο Παπαδόπουλος συμμετέχει σε λίγα κομμάτια και περισσότερο μάλλον με την ιδιότητα του κιθαρίστα παρά του συνδημιουργού, και η Φριντζήλα μόνο σε ένα (αν και είναι συνυπεύθυνη για την πολύ ωραία, αληθινά διαφορετική από την πεπατημένη, αισθητική επιμέλεια του CD). Στη θέση τους βρίσκονται άλλοι μουσικοί που αναμφίβολα προσέφεραν νέα ερεθίσματα στον Π., προεξάρχοντος του Κώστα Θεοδώρου, στον οποίο ανήκουν αρκετές από τις ενορχηστρώσεις. Πάνω απ' όλα όμως είναι ο ίδιος ο εαυτός του δημιουργού...

Το παιδί παραμένει πάντα μέσα μας...

Ομως ο Π. έχει και το θάρρος να το αφήνει να βγαίνει έξω! Παίζει κυριολεκτικά και μεταφορικά με την ίδια την έννοια της δημιουργίας, την ιδέα της μουσικής και φυσικά με τα \"δομικά στοιχεία\" της, όπως τα αποκαλεί, δηλαδή τους ήχους. Παίζει όταν παίρνει τους δίδυμους γιους του για να κάνουν φωνητικά σε κάποια κομμάτια, παίζει όταν ανακαλύπτει σε μιαν ηχογράφηση που έγινε στην ύπαιθρο τον ήχο ενός... κοπαδιού (!!) και τον κρατάει στο τελικό αποτέλεσμα, κλείνοντας ειρωνικά το μάτι στους κάθε είδους σοβαροφανείς... Και τέλος παίζει με τις ανοχές, τις αντοχές αλλά και τις προκαταλήψεις της δουλειάς του.

Ενώπιος &#8211;και ενάντιος&#8211; ενωπίω...

Γιατί κάποια στιγμή και τα παιχνίδια τελειώνουν και πρέπει κανείς να κοιτάξει σε έναν καθρέφτη, όσο πιο καθαρά είναι δυνατό... Και ο Π. δεν φοβήθηκε να το κάνει και για όσα δεν του άρεσαν ή πλέον δεν τον ικανοποιούσαν δεν τον έσπασε, απλά τα άλλαξε. Το μισό τουλάχιστον του δίσκου όχι μόνο γράφτηκε αλλά και εκτελέστηκε από τον ίδιο, μόνο του, κλεισμένο σε ένα δωμάτιο και αφοσιωμένο σε έναν υπολογιστή. Η απόλυτα μοναχική διαδικασία, αντίθετα με την συλλογική εμπειρία της μπάντας... Και, προφανώς, αυτό που προέκυψε δεν θα μπορούσε παρά να έχει ηλεκτρονική χροιά, έντονη ή και αποκλειστικά ακόμα κάποιες φορές. Αν αυτό δεν είναι αρκετό πώς αλλιώς να διερμηνεύσεις το ότι ο \"καταξιωμένος τραγουδοποιός\" έκανε ένα album όπου, εκτός από τα ουκ ολίγα αυθεντικά instrumentals, ακόμα και τα τραγούδια ηχούν σαν τέτοια; Τίποτα άλλο από μια, ασυνείδητη ή μη, προσπάθεια να πάει κόντρα σε όσα ακριβώς ήξερε και μπορούσε να κάνει...


Ανατρέποντας τα αναμενόμενα...

Οταν κάποιος είναι έτοιμος να ανταποκριθεί σε αυτό το πλήθος \"δύσκολων\" παραμέτρων δεν μπορεί να μην καταλήξει σε κάτι ξεχωριστό, εκτός και αν είναι παντελώς ατάλαντος. Και επειδή μόνον αυτό δεν ισχύει για τον Π. το \"Η Βροχή Από Κάτω\" δεν είναι απλά ιδιαίτερο αλλά πραγματικά μοναδικό: Μουσική που έχει μέσα της την Ελλάδα, αλλά περιλαμβάνει και Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Ασία, ίσως ακόμα και Αφρική, απλοί μεν στίχοι που όμως άλλοτε το λυτρωτικά σαρκαστικό χιούμορ (σοκάρεστε μήπως; Δεν θα έπρεπε!) τους αγγίζει τα όρια του υπαρξισμού και άλλοτε η άδολη ομορφιά τους βγαίνει τόσο ατόφια από την ψυχή του δημιουργού τους ώστε πηγαίνει κατ' ευθείαν στη δική σου και ένας πολυεδρικός ήχος που αποτελείται από ηπειρώτικα, ρεμπέτικα, κλασική, rock, electronica, λίγη jazz, μία δόση latin, μπουζουκομάνα και samples, ηλεκτρικές κιθάρες και παραδοσιακά &#8211;όχι απαραίτητα ελληνικά...- κρουστά, μεθυστικά βαλκανικά\" πνευστά και ατονικά έγχορδα!


Η αυτοαναφορικότητα και ο κόσμος...

Γιατί αυτό είναι τελικά η μεγαλύτερη δημιουργική αρετή του Π. και την οποία αμφιβάλλουμε αν διαθέτει έστω και ένας ακόμα από τους Ελληνες ομοτέχνους του: Εχει βρει τον τρόπο να βγαίνει συνέχεια από τον μικρόκοσμό του και όχι μόνο να έρχεται σε επαφή με το όποιο εξωτερικό περιβάλλον, αλλά και να προσλαμβάνει όσα του φαίνονται θετικά και θελκτικά σε αυτό και, μετά από επίπονη επεξεργασία, να τα κάνει τμήμα του εκφραστικού του σύμπαντος. Για του λόγου το αληθές θα αναφέρουμε μόνον ένα παράδειγμα, την κατά τη γνώμη μας κορυφαία στιγμή του δίσκου. Το \"Άυπνη Πόλη\" (βασισμένο σε ένα θαυμάσιο ποίημα του Λόρκα σε υπέροχη διασκευή του ίδιου του Π.), ένα αριστουργηματικό, στα όρια του επικού κομμάτι το οποίο δεν μπορεί να περιγραφεί παρά σαν ελληνικότατη... folk electronica! Και αν ακόμα και ευρηματικότητα τέτοιου βαθμού δεν αρκεί για να πείσει κάποιους έρχεται ως bonus, μετά από το κανονικό τέλος του δίσκου, ένα remix του (καθαρολόγοι του λογίου τραγουδιού αισχυνθείτε!) που το μετατρέπει σε ένα συναρπαστικό και άγριο ρυθμικό τέρας\", πλήρες προσωπικότητας αλλά και ικανό να συναγωνιστεί επάξια οποιοδήποτε πόνημα των άριστων της διεθνούς σκηνής της χορευτικής μουσικής! Θα λέγαμε ότι απλά υποκλινόμαστε σε ένα τέτοιο δημιουργικό μεγαλείο... Αν όμως αυτός ο παράξενος, σεμνός μα και τόσο ευφυής και απρόβλεπτος άνθρωπος από τη Λάρισα εξακολουθήσει να θέτει τόσο μεγάλες προκλήσεις στον εαυτό του και να βάζει τόσο υψηλά τον πήχυ, ούτε μπορούμε να φανταστούμε πού μπορεί να φτάσει στο μέλλον! Πρέπει όντως να αισθάνεται πολύ μόνος του, όσο τουλάχιστον και όταν βρίσκεται στην αγαπημένη του Βάλια Κάλντα, αλλά σε αμφότερες τις περιπτώσεις δεν νομίζουμε και να τον ενοχλεί...
Overhead the albatros hangs motionless upon the air and deep beneath the rolling waves in labyrinths of coral caves.....
Ο διαχειριστής έχει απενεργοποιήσει τη δημόσια πρόσβαση σύνταξης.

Re: Εντυπώσεις του τύπου 18 έτη 3 μήνες πριν, #3384

  • Φοινίκη
  • Φοινίκη's Avatar
  • ΑΠΟΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ/Η
  • Πλατινένιος Χρήστης
  • Καταχωρήσεις: 555
  • Ληφθείσες Ευχαριστίες: 3
  • Κάρμα: 16
Μπράβο παιδιά! Πολύ καλοδουλεμένο κομμάτι!
Σας ευχαριστούμε πολύ! :rolleyes: :rolleyes:
Το καλό σου το καλό μου
Ο διαχειριστής έχει απενεργοποιήσει τη δημόσια πρόσβαση σύνταξης.

Re: Εντυπώσεις του τύπου 18 έτη 3 μήνες πριν, #3399

  • meruko!
  • meruko!'s Avatar
  • ΑΠΟΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ/Η
  • Ανώτερος Χρήστης
  • Καταχωρήσεις: 56
  • Κάρμα: 0
Χρήστο, σ' ευχαριστώ πολύ που με βγάζεις από τον κόπο να αντιγράφω... Μία μικρή διόρθωση μόνο. Συντάκτης στο κομμάτι της Αυγής του Σαββάτου 1.4.06 είναι ο Σάκης Μαντζάνας. :)
Ο διαχειριστής έχει απενεργοποιήσει τη δημόσια πρόσβαση σύνταξης.

Re: Εντυπώσεις του τύπου 18 έτη 3 μήνες πριν, #3400

  • lab_mice
  • lab_mice's Avatar
  • ΑΠΟΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ/Η
  • Χρυσός Χρήστης
  • Καταχωρήσεις: 259
  • Κάρμα: 0
Μπορεί να γράψει κανείς και το άρθρο που έγραψε το περιοδικό \"Αυλαία\" από Θεσ/νίκη ??? Τον είχε και εξώφυλλο τον Θανασάκο !!!!

¼ποιος το έχει αν κάνει τον κόπο.
(Ονόματα δεν λέμε....)
Αχ αυτό το forum...
Αχ αυτό το forum!
Ο διαχειριστής έχει απενεργοποιήσει τη δημόσια πρόσβαση σύνταξης.

The Udjat Team Info

Η Udjat Team ευθύνεται για τη δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας.
The Udjat Team is responsible for weaving this site.

Αν σας ενδιαφέρει η επικοινωνία μαζί μας, δοκιμάστε το παρακάτω email:
If you are interested in contacting us, please use the email address below: